میرزاده خاتون

 این یکی از نوشته های قدیمی من هست که به بهونه ی این دعوتنامه بازنشر می کنم : 
" فرهنگ ما می‌گه وقتی مردی داد می زنه، تشر می زنه، عصبانی می شه، زن باید کوتاه بیاد، باید سکوت کنه، بسوزه و بسازه. زن این مدلی یعنی زن نجیب! اما من اگه یه روزی دختری داشته باشم، به سلامت جسم و روحش بیشتر از حفظ این فرهنگ خشونت‌بار اهمیت می‌دم. اگه دختری داشته باشم بهش یاد می‌دم که خشونت هیچوقت و در هیچ اندازه‌ای قابل قبول نیست،حتی برای حفظ یه زندگی زناشویی ناسالم. بهش می‌گم به محض این که یه مرد ژست خشونت گرفت، ازش فاصله بگیر و به شدت باهاش برخورد کن تا بدونه این غیرقابل قبول‌ترین کار دنیاست. اگه دختری داشته باشم و یه روزی بخوام براش قصه ی خاله سوسکه رو تعریف‌ کنم، حتمن آخر قصه این رو هم می‌گم که حتی دم نازک آقا موشه هم وقتی به کار خشونت بیاد، می‌تونه به قیمت همه ی زندگی خاله سوسکه تموم بشه... من به دخترم یاد می‌دم که هیچوقت و هیچ‌جا مقابل خشونت سکوت نکنه."

  • میرزاده خاتون