میرزاده خاتون

این پست رو به درخواست یکی از خواننده های وبلاگ می نویسم. اگه براتون خسته کننده ست که در مورد رشته دندونپزشکی بدونید، پس ادامه پست رو نخونید.
برای قبولی تو رشته دندونپزشکی عمومی چندتا راه وجود داره.

راه اول اینه که درس بخونید و تو کنکور سراسری قبول بشین. من نمی دونم الان وضعیت رتبه و ظرفیت دانشگاهها چطوریه. اون زمان که من و همسرم قبول شدیم رتبه مون زیرپونصد بود و ظرفیت کلاسمون هم بیست نفر(دانشگاه دولتی تیپ دو)

راه دوم اینه که از طریق نمایندگی های مورد اعتماد وزارتخونه برای دانشگاه هایی که مورد قبول وزارتخونه ست پذیرش بگیرین. کشورهایی مثل روسیه، اکراین ،ارمنستان...اینطوری درواقع کنکور رو دور می زنید. مثلن دوسال تو روسیه دندونپزشکی می خونید بعد برمی گردید ایران، تو آزمون ملی شرکت می کنید و ادامه ی دوره تحصیلتون رو با پرداخت شهریه تو یکی از دانشگاه های داخل می گذرونید.

راه سوم هم قبولی در پردیس بین الملل هست که البته هزینه ش زیاده. بسته به اینکه کدوم دانشگاه باشین و چندتا واحد بردارین، هر ترم باید بالای ده تومن شهریه پرداخت کنید.

آسونترین راهش هم اینه که صندلی بخرید(حتی نخرید!) برای استفاده از این راه باید با بچه های بالا ارتباط داشته باشین. مورد داشتیم که آقازاده رو بدون اینکه کنکور بده،دستشو گرفتن و آوردن تو رشته دندونپزشکی دانشگاه شهیدبهشتی ثبتنام کردن. مثل ثبتنام مدرسه :|

دندونپزشکی عمومی یه دوره شیش ساله ست. دو سال اول دوره علوم پایه ست. یه سری دروس به دردبخور و به دردنخور! داره. بعدش یه امتحان می دین و اگه پاس بشین وارد دوره پره کلینیک می شین. تو دوره پره کلینیک شروع می کنین به خوندن دروس تخصصی. با لابراتوار و فانتوم آشنا می شین. و یه سری از درمان های دندونپزشکی رو روی مدل های گچی و آکریلی و دندون کشیده شده و ...انجام می دین. اگه یه دوست فداکار داشته باشین شانس اینو دارید که از مدل انسانی هم بهره ببرین. مثلن من انواع تزریق های بی حسی فک و صورتو روی امیر انجام می دادم. ولی نمی ذاشتم اون روی من انجام بده :b

بعد از پره کلینیک هم وارد کلینیک می شین. بخش های مختلفی در یه دانشکده دندونپزشکی وجود داره. ارتودنسی/پریودنتولوژی و ایمپلنت /ترمیمی و زیبایی/ کودکان و نوجوانان/جراحی فک و صورت/تشخیص بیماری های دهان/پاتولوژی/درمان ریشه/پروتزهای دندانی و فک و صورت.
دانشکده هایی که دانشجوی تخصص پذیرش می کنن، یه بخش تخصصی جداگانه هم کنار هرکدوم از این بخش ها دارن برای ارائه درمان های تخصصی تر.

خب این بطور کلی توضیح این رشته بود. در مورد مزایاش باید بگم که درآمدش خوبه. موقعیت اجتماعی نسبتن مناسبی داره. برای خودتون کار می کنید و مرخصی و ساعت ورود و خروجتون دست خودتونه. رضایت بخشه و تاحدودی هنر در اون دخیله. مثلن طراحی لبخند اگه اصولی انجام بشه واقعن یه اثر هنری به وجود میاد. معایبش فرسودگی عضلات گردن و شونه و کمر، مخصوصن اگه اهل ورزش نباشین. استرس شغلی هم بالاست. مثلن نگرانیهایی که درمورد نتیجه درمان وجود داره. حداقل من که اینجوریم ولی آدم بی خیال هم تو این رشته زیاد داریم :/ خطرات عفونی مثل آلودگی به ایدز و هپاتیت هم هست. که البته الان با رعایت اصول استریل و استفاده از واکسن ها قابل کنترله. 

همین دیگه. ببخشید اگه سازمان یافته ننوشتم. 

+به اون دوست عزیزی که ازم خواسته بود درمورد دندونپزشکی کودکان توضیح بدم باید بگم که رشته تخصصی من این نیست. رشته تخصصی همسرمه. ایشون چون آدم ریلکسی هست و اعصاب قوی ای داره تونسته تو این رشته دووم بیاره. شما اگه این خصوصیات رو ندارین بی خیالش بشین.

++اینعکس کیان هم برای آقاگل(aghagol.blog.ir)که دیگه نگه پستت یه چیزی کم داره D;